Desperaci (1966)

Tytuł oryginalny: Szegénylegények

Druga połowa XIX w. Na Węgrzech trwa łapanka powstańców Lajosa Kossutha, którzy osadzeni w zamienionych w więzienia fortach zostają poddani wymyślnym torturom psychicznym. Jancsó Desperatami rozpoczął swój triumfalny podbój europejskiego kina. Po raz pierwszy w karierze zrezygnował z klasycznie pojętej fabuły, film sprowadził do serii epizodów - przepięknych wizualnie, szlachetnie zrytmizowanych, ale powiązanych ze sobą w dość swobodny sposób. W warstwie światopoglądowej zaakcentował refleksję historiozoficzną, konfrontując słabego i zniewolonego bohatera z instytucjami społecznymi i ideologią. Pesymizm Jancsó wyrastał właśnie z przekonania, że siła charakteru i dbałość o moralny rygoryzm muszą przegrać z mechanizmami władzy i aparatem bezpieczeństwa. W Desperatach wrogiem jednostki byli odziani w czarne peleryny oprawcy, będący prekursorami - tak typowych dla XX w. - śledczych i obozowych nadzorców. Podsycali antagonizmy, wprowadzali do przesłuchań emocjonalny szantaż i odzierające z godności fizyczne upokorzenia. Na pozór po to, by zniszczyć psychicznie i przerobić ideologicznie, a tak podporządkowanego sobie człowieka wysłać na śmierć. W rzeczywistości - raczej dla samej gry, upajania się władzą i czerpania przyjemności z nadrzędności wobec więźnia. (ENH)

Obsada:

ScuMmy ocenił(a) Desperaci

7 gwiazdki

paulinchen ocenił(a) Desperaci

8 gwiazdki

deliberado ocenił(a) Desperaci

7 gwiazdki

tropicielkoni ocenił(a) Desperaci

7 gwiazdki

tropicielkoni ocenił(a) Desperaci

7 gwiazdki

tropicielkoni ocenił(a) Desperaci

7 gwiazdki

tropicielkoni ocenił(a) Desperaci

7 gwiazdki

doktor_pueblo dodał(a) plakat filmowy Desperaci

Esme napisał(a) o Desperaci

Ascetyczna scenografia, przemyślane kadrowanie i niespecjalnie optymistyczne przesłanie. Gdzieś w sieci trafiłam na porównanie do Kafki, tyle że Kafka miał coś w rodzaju poczucia humoru. Tu mamy raczej chłodną konfrontację manipulatorskiej władzy z więźniami, którzy, zależnie od kondycji duchowej, próbują ocalić życie lub godność. Konfrontacji, rzecz jasna, na nierównych warunkach. Bez histerii i trzymania za gardło, ale skutecznie. Warto.

7 gwiazdki

michuk napisał(a) o Desperaci

Trochę zawód, po "Ciszy i krzyku", którego wprawdzie zupełnie nie zrozumiałem jeśli chodzi o fabułę (bez wiedzy o Węgrzech początku XX wieku to dość trudne), ale który był znacznie ciekawszy wizualnie (zwłaszcza niesamowita praca kamery. "Desperaci" są bardziej uniwersalni, ale też znacznie ubożsi formalnie. I mniej ciekawi. Mimo wstrząsającego wydarzenia będącego rdzeniem fabuły, trudno było tu związać się emocjonalnie z bohaterami. Było ich zbyt wielu i zbyt szybko umierali.

6 gwiazdki

tangerine napisał(a) o Desperaci

Ten film wyprzedza swoje czasy, bo rezyser nigdy też nie chciał dorastać do czasów w których żył, poszedł ścieżką wizjonerską. I dziś ogląda się to jak ożywczy powiew.

9 gwiazdki

doktor_pueblo napisał(a) o Desperaci

Świetny film. Pesymistyczny obraz zderzenia człowieka z historią, w której jednostka nie ma żadnego znaczenia. Piękne zdjęcia!

8 gwiazdki