Nieco przypomina Rozstanie, podobna gra ze stereotypami i przekonaniami. Tu jednak brak klarownego wyjścia, to nie gra w pokera gdzie reżyser wyłania kolejne Asy z rękawa po to aby na koniec uzyskać pewnego rodzaju spełnienie. Posępna noc opiera się na psychologicznym banale. To nieumiejętność komunikacji i mówienia wprost, to nieumiejętność bycia szczerym wobec siebie i innych jest matką każdego z bohaterów. Na koniec jako widzowie czujemy namiastkę uczuć bohaterów, wychodzimy z frustracją i dezorientacją.
[...] Przeczytaj całość
8 gwiazdki
Stanowiąca sedno „Posępnej Nocy” analiza psychologiczna relacji i charakterów trójki chłopaków – kumpli ze szkolnej ławy, na pewno imponuje drobiazgowością i dokładnością spojrzenia. Poszatkowana retrospektywa składająca się z pozoru błahych, zwyczajnych epizodów z życia typowej, współczesnej młodzieży ma odpowiedzieć na pytanie, dlaczego jeden z chłopaków popełnił samobójstwo. Osobiste, niemrawe śledztwo prowadzi jego ojciec, ale ten wątek jest raczej drugorzędny i pełni rolę spoiwa teraźniejszości
[...] Przeczytaj całość
6 gwiazdki
Czy ten film jest dojrzały? Mnie się zdaje, że taki trochę "dojrzały" jak i jego bohaterowie. Przede wszystkim oklepany temat - dojrzewanie nastolatków - sprawiał, że jakoś nie mogłam pozbyć się skojarzenia z "Salą samobójców". Po drugie - irytujący bohaterowie, niedojrzali, infantylni, płytcy (i sztucznie grający aktorzy); w dodatku wszyscy identyczni, tak, że przez 3/4 filmu można było rozpoznać tylko jednego, który wyróżniał się od reszty grubszymi brwiami. Po trzecie - retrospektywy jakoś tak
[...] Przeczytaj całość
6 gwiazdki
Długie posępne kadry. Ponura szkoła, dom. Wszędzie panuje cisza. Gdzieś pośród niej znajduje się mężczyzna - smutny ojciec, patrzący nieobecnym wzrokiem. Powoli zaczynamy domyślać się o co chodzi. Gdy
Przeczytaj artykuł
