Ostatni dzwonek (1989)

reż: Magdalena Łazarkiewicz

Do klasy IVa, postrachu grona nauczycielskiego prowincjonalnej szkoły średniej, przychodzi nowy - Krzysztof Buk. Chłopak został wyrzucony z jednego z gdańskich liceów za roznoszenie ulotek. Początkowo nieakceptowany, wkrótce zaskarbia jednak przyjaźń klasy. Dzięki poparciu wychowawczyni, "Meluzyny", czwarta "a" wyjeżdża na wycieczkę. Wspólny wypad za miasto integruje klasę. Podczas wycieczki rodzi się pomysł zorganizowania w szkole teatru. Swoją pomoc ofiaruje też Meluzyna. Organizują w mieście uliczny happening, nagrywają fragmenty na taśmę video i wysyłają kasetę na eliminacje Festiwalu Młodego Teatru w Gdańsku. Zostają zakwalifikowani. Na Festiwalu odnoszą ogromny sukces, otrzymują Grand Prix. Tutaj, w Gdańsku, znajduje również spełnienie długo u obojga ukrywane wzajemne uczucie Nowego i Meluzyny. W czasie pisemnego egzaminu na maturze bardzo wrażliwy uczeń z czwartej "a", Świr, zamyka się w dyżurce i odkręca gaz. Dzwonek obwieszczający koniec egzaminu powoduje eksplozję i śmierć Świra. Po wakacjach klasa spotyka się w lesie. Dzielą się nowinami: na festiwal teatralny do Amsterdamu pojadą zamiast nich zdobywcy drugiej nagrody. Siedząca wokół ogniska młodzież zostaje napadnięta i pobita przez "naganiaczy" z odbywającego się polowania.