Jeden z pierwszych filmów Márty Mészáros, triumfalny zwycięzca festiwalu filmowego w Berlinie. 42-letnia Kata Csontosné prowadzi szarą i beznamiętną egzystencję robotnicy w jednej z fabryk. Wolne chwile spędza z żonatym mężczyzną, choć zdaje sobie sprawę, że romans z wciąż spieszącym się kochankiem nigdy nie przekształci się w małżeństwo. Starzejąca się Kata nie jest w stanie przekonać go do dziecka, które chciałaby wychować, nawet w samotności i na przekór otoczeniu. Kompensacją nieosiągalnego macierzyństwa staje się dla niej przyjaźń z nastolatką wychowaną w domu dziecka. To właśnie dzięki niej Kata rozkwita, opuszcza kokon codziennych rytuałów, walczy o cudze szczęście, zdobywając się na czyn niemal heroiczny - adopcję i samotne rodzicielstwo.

Surowy i nakręcony z dbałością o społeczny realizm film Márty Mészáros należy do najwybitniejszych obrazów kina węgierskiego. Reżyserka skoncentrowała się w nim na relacjach między kobietami, zdolnymi do cichej solidarności i niemego porozumienia, wyrastającymi ponad władczych, ale też niespełnionych i napastliwych mężczyzn. Siłą tego subtelnego i nakręconego z dużą wrażliwością filmu stało się także aktorstwo, a zwłaszcza odtwórczyni głównej roli - wiarygodna w każdym geście Katalin Berek (Rafał Syska).