Nang mai

Nimfa, 2009

reż: Pen-Ek Ratanaruang

Opis filmu: Najpierw wkraczamy w dziką, tropikalną dżunglę, w nieokreślonej, oddalonej przeszłości. Młoda kobieta zostaje zaatakowana przez dwóch mężczyzn. Jednakże to ich ciała zostają odnalezione w lesie. Kobieta znika. Potem przenosimy się do współczesności i przyglądamy się relacji dwojga małżonków, May i Nopa. Choć May ma w życiu wszystko - karierę, pieniądze i kochającego męża, to jednak czegoś jej brakuje. Rozpoczyna romans z żonatym mężczyzną. Pewnego dnia Nop postanawia wybrać się do dżungli, by fotografować jej tajemniczą naturę. May decyduje się pójść razem z nim. W lesie Nop nagle znika bez śladu. Kiedy May jest przekonana, że utraciła go na zawsze, mężczyzna powraca, ale wydaje się być już kimś innym. Nimfa to pełne tajemnicy i melancholii studium samotności w relacji dwojga pogubionych ludzi. Tak jak i w poprzednich filmach (choćby w pamiętnym Ruang rak noi nid mahasan) Pen-ekowi Ratanaruangowi udaje się tutaj stworzyć gęstą, duszną jak tropikalne powietrze atmosferę, naznaczoną namacalnym wręcz smutkiem. W tym niezwykle wyrafinowanym wizualnie filmie natura nie jest jedynie malowniczym tłem. To sceneria, w której schronienie znajdują wszystkie ludzkie emocje. (ENH)

| cofnij

Najpierw wkraczamy w dziką, tropikalną dżunglę, w nieokreślonej, oddalonej przeszłości. Młoda kobieta zostaje zaatakowana przez dwóch mężczyzn. Jednakże to ich ciała zostają odnalezione w lesie. Kobieta znika. Potem przenosimy się do współczesności i przyglądamy się relacji dwojga małżonków, May i Nopa. Choć May ma w życiu wszystko - karierę, pieniądze i kochającego męża, to jednak czegoś jej brakuje. Rozpoczyna romans ... | rozwiń opis

Jayanama Nopachai jako Nop , Porntip Papanai jako Nymph , Wanida Termthanaporn jako May , Chamanun Wanwinwatsara jako Korn

dramat | drzewa | enh9 | fantastyczny | pięć smaków

6.3 (14)

timbuktu

ocena: 7

turin

ocena: 6

Baaardzo wolny film z fabułą łatwo wyłuszczalną w dwóch zdaniach. Seans przetrwałem zawieszony między snem a jawą, i w tym stanie odebrałem go bardzo dobrze. Obawiam się jednak, że bardziej przytomny i pobudzony zanudziłbym się na śmierć. | Skomentuj

bubble_bobble

ocena: 8

3um

ocena: 8

moniach

ocena: 9

Esme

ocena: 7

Z pewnością nie można nazwać tego filmu "niezwykle wyrafinowanym wizualnie". Ale jak na moje oko jest całkiem satysfakcjonujący. Dżungla jest wszechogarniająca, łatwo przypisać jej wszystkie funkcje sprawcze i potraktować ten film jako opowieść o zmaganiach z jakąś bezimienną, potężną siłą. Może zniechęcić wolne tempo, ale to już trudno, bez tego nie będzie nastroju. | Skomentuj

steelman

ocena: 7

Warto obejrzeć, jak historię, w której aż się gotuje od emocji można nakręcić bardzo spokojnie, wręcz na siedząco. Widz te emocje obserwuje ale wolno mu zachować do nich dystans. Odejmuję za słabej jakości kopię. | Skomentuj

michuk

ocena: 7

Pen-Ek opowiedział w bardzo orginalny sposób prostą historię zdrady i żalu za winy, których nie da się odkupić. Jest mroczno, duszno i klimatycznie, czasem na granicy horroru, a jednocześnie bez przekroczenia pewnej niewidzialnej granicy. Gdyby nie nieco pretensjonalna dydaktyczna końcówka, byłoby więcej, bo film ma niepowtarzalny klimat i mimo że wielu zapewne znuży, warto się przemęczyć żeby odkryć to kino. Na pewno powrócę jeszcze do tego tajskiego reżysera. | Skomentuj

kocio

ocena: 3

Menetheris

ocena: 5

redinf

ocena: 3

Alicja

ocena: 7

jagodowa

ocena: 4

doktor_pueblo

ocena: 7

W tym filmie ważniejsze niż sama historia (która w gruncie rzeczy jest raczej prosta) jest sposób jej opowiedzenia. Głównym "bohaterem" jest tu więc dżungla której mroki i tajemnice symbolizują stan ducha głównych postaci. Zdjęcia i muzyka są świetne, ale to na pewno nie film dla każdego. Trzeba lubić taki duszny klimat... | Skomentuj

więcej krótkich recenzji