Tytuł oryginalny: Morfiy
reż: Aleksiej Bałabanow
Historia młodego lekarza, który na rosyjskiej prowincji musi potwierdzić wiedzę nabytą na studiach, wykonując skomplikowane operacje. Jednocześnie historia powolnego uzależnienia się od morfiny i tracenia kontaktu ze światem. Na podstawie pierwszej, autobiograficznej powieści Michaiła Bułhakowa.
Brutalny realizm wykraczający poza skrupulatność scenografii, wierność historyczną i prawdę stołu operacyjnego rewolucyjnej Rosji. Realizm psychologiczny powolnego osuwania się na dno - z pełną świadomością swojego stanu, swojej choroby, swojej beznadziejnej sytuacji, braku jakiegokolwiek ratunku. Przejmujący mróz, przejmująca pustka i nadzieja w truciźnie - bo nic innego nie pozostało. Michaił Bułhakow ukończył autobiograficzne opowiadanie Morfina w 1927, po wieloletnich doświadczeniach ...
MartaZduniak
ocenił(a) Morfina
chinina_dla_nel
ocenił(a) Morfina
chinina_dla_nel
opublikował(a) recenzję filmu Morfina
Brutalny realizm wykraczający poza skrupulatność scenografii, wierność historyczną i prawdę stołu operacyjnego rewolucyjnej Rosji. Realizm psychologiczny powolnego osuwania się na dno - z pełną świadomością Przeczytaj artykuł
Świetnie odtworzone realia i wiarygodnie pokazany proces osuwania się w nałóg to trochę za mało. Czegoś mi brakowało. Sama nie wiem czego. No i lekarzyk bardzo antypatyczny, nie sposób się z nim solidaryzować.
annamichalowska
napisał(a) o Morfina
Jak przystało na "dziecko" Balabanova - nieznośne i dające w kość. Naturalizm obrazów i prawdziwość sytuacji miejscami drażni, innym razem przeraża. Powolna fabuła zatrzymuje jednak widza przed ekranem. Zapewne znacząca grupa owych zatrzymanych widzów zadaje sobie pytanie: jak patologiczna musi być osobowość taką fabułę tworząca...?
Ładne zdjęcia i naturalizm. Jeśli kogoś interesuje życie wiejskiego lekarza na syberii sprzed stu lat, może obejrzeć dla klimatu, który jest dość wyraźny. Niestety, sama historia jest cieńka i w zasadzie o niczym; trudno się przejąć którymkolwiek z bohaterów.
Główny bohater to mydłek, naprawdę nie wiem co te kobiety w nim widzą. Jego osobisty dramat jakoś mnie nie przejął, w każdym razie mniej niż możliwość zobaczenia wnętrza starej apteki. Realia historyczne oddane z wielką starannością (a jeśli chodzi o medycynę to nawet bez litości) - to główny atut tego filmu. Można.
Zimna i tradycyjnymi środkami opowiedziana historia lekarza, który wysłany do małego rosyjskiego miasteczka musi potwierdzić zdobytą na uczelni wiedzę na bardzo praktycznych przypadkach. Największym osiągnięciem tego filmu jest przedstawienie - z dużą dbałością o szczegóły - przedrewolucyjnej Rosji, okresu do którego mam duży sentyment. Uwaga: kamerzysta nie ma litości więc jeśli widok poćwiartowanych ciał na stole operacyjnym nie jest tym co ciągnie Was do kina, odradzam seans.
Doktor Żywago inaczej. Głównym bohaterem nie jest perfekcjonista, który pewną ręką radzi sobie z najcięższymi przypadkam a w wolnych chwilach pisze wiersze. Lary też tam nie ma, jest za to gromadka kochanek. Centralnym problemem nie jest rewolucja, a uzależnienie od morfiny. Ciekawy film, który dobrze portretuje rosyjską prowincję i dramat lokalnego lekarza. Uwaga! Film w sposób bardzo naturalistyczny pokazuje rosyjskie realia szpitalne. Niektórzy skręcali się na fotelach.
![[]](/static/img/default_actor.30x40.png){kind=small}
Katarina Radivojevic
