Tytuł oryginalny: Lebanon
reż: Samuel Maoz
Realistyczna relacja z wojny w Libanie oczami izraelskiej załogi czołgu. Zwycięzca konkursu na Festiwalu w Wenecji w 2009 roku w kategorii "najlepszy film roku".
Lubię filmy wojenne, a nowe, realistyczne i degloryfikujące wojnę obrazy, w których żołnierze są ludźmi, a nie patriotycznymi kukiełkami tym bardziej. Złoty Lew w Wenecji, pozytywne recenzje krytyków i michuka umieściły więc 'Liban' na mojej liście obowiązkowej. O co cały ten zgiełk? Bohaterami filmu są członkowie załogi czołgu pierwszego dnia Pierwszej Wojny Libańskiej. Pancerni nie zaglądali dotąd często na ekran ...
Liban to jeden z filmów na które czekałem najbardziej od czasu wygrania przez ten obraz festiwalu w Wenecji. Udało mi się go obejrzeć w ramach Londyńskiego Festiwalu Filmowego, jednak z uwagi na to, że przespałem moment zamawiania biletów online (a rozeszły się one w błyskawicznym tempie), pozostał mi seans na DVD w Mediatece, do której miałem szczęśliwie dostęp dzięki akredytacji ...
Bardzo zawiodłem się na tym chwalonym filmie. Właściwie ilość bezsensów i faktów nie mających się nijak do rzeczywistości zabija. Jasne jest co chcieli powiedzieć twórcy, świetnie przedstawili zamkniętą przestrzeń czołgu, ale para poszła w gwizdek. Część postaci nie do kupienia, autentyczność pola walki nie istnieje.
doktor_pueblo
napisał(a) o Liban
Jeden z najlepszych filmów o koszmarze i chaosie wojny, jaki widziałem. Pierwsza połowa wręcz genialna, potem troszkę zaczyna doskwierać brak scenariusza. Głównym atutem filmu są rewelacyjne zdjęcia.
Wstrząsający, naturalistyczny obraz wojny oglądany z punktu widzenia przerażonej, niedoświadczonej załogi izraelskiego czołgu. Lepsze, ciekawsze, bardziej sugestywne i wbijające w fotel niż "The Hurt Locker". Poza tym kolejna, dobra pozycja kina z izraelskim rodowodem.
Świat widziany przez celownik. Wojna widziana poprzez to, co dzieje się w czołgu. Mocny, realistyczny obraz. Przekonuje, że wojna to naprawdę brudny biznes, choćby się golić x razy dziennie. Pewnych spraw zmyć się nie da. Fabuła nie daje jakiegoś konkretnego morału, ale to nawet lepiej, dzięki temu nie odbiera się tego jak jakiejś propagandy.
Zło wojny pokazane z perspektywy celownika czołgowego. Akcja rozgrywa się w ciasnej kabinie czołgu. Gra charakterów młodych, niedoświadczonych żołnierzy. Beznadzieja sytuacji gdy jest się jedynie małym trybikiem machiny wojennej, gdy widzi się jedynie wycinek rzeczywistości, jak przez czołgowy celownik.
Wbija w fotel. Robi niesamowite wrażenie. Widzimy wojnę oczami oprawców – paru chłopców zamkniętych w czołgu, którzy są tak samo zagubieni i przerażeni jak ofiary. Do tego jeszcze ograniczone pole widzenia przez wąski wizjer czołgowy, konieczność całkowitego zawierzenia zwierzchnikom przekazującym rozkazy przez radio. Widz widzi to samo, co chłopcy, przeżywa te same emocje. Wstrząsające.
Z jednej strony ciekawy pomysł - wizja wojny z perspektywy czołgu, z perspektywy żołnierza, który właściwie nie wie o co i po co walczy, z drugiej jednak zabrakło mi czegoś, czegoś, co by przyciągało, zainteresowało, jakieś fabuły (która w filmie była, ale szczątkowo). Cieszę się, że obejrzałem ten film, ale spodziewałem się czegoś lepszego.
Lubię filmy wojenne, a nowe, realistyczne i degloryfikujące wojnę obrazy, w których żołnierze są ludźmi, a nie patriotycznymi kukiełkami tym bardziej. Złoty Lew w Wenecji, pozytywne recenzje krytyków i Przeczytaj artykuł
Modny ostatnio degloryfikujący, realistyczny obraz wojny, tym razem z wewnątrz czołgu. Oryginalność tego filmu polega na fakcie, że portretuje przerażoną młodzież z poboru, zupełnie nieprzygotowaną do zabijania, marzącą o wyrwaniu się stamtąd, a nie wyszkolonych, patriotycznych zawodowców, których zwykle serwuje nam kino . Film autorski + tematyka na topie + niezłe zdjęcia = dobre oceny krytków . Klasyk? Raczej wątpię. Mnie zupełnie nie wciągnął, po części ze względu na poglądy polityczne.
Liban to jeden z filmów na które czekałem najbardziej od czasu wygrania przez ten obraz festiwalu w Wenecji. Udało mi się go obejrzeć w ramach Londyńskiego Festiwalu Filmowego, jednak z uwagi na to, Przeczytaj artykuł
Brutalny i realistyczny obraz wojny. Tak realny, że ciężko w czasie filmu normalnie oddychać, czuje się po prostu jednym z bohaterów. Skrzyżowanie "Kanału" Wajdy z "Full Metal Jacket" Kubricka, tyle że tu obserwujemy oprawców, którzy są równie bezradni i bezbronni jak ofiary. Znakomita realizacja, przekonujące aktorstwo. Jedyne czego mi zabrakło to jakichś głębszych wniosków. Wojna jest zła. To wiemy. Nie wiem czy będę o tym filmie długo pamiętał, obawiam się, że nie.
