Ośmioletnia Ana (Ana Torrent) ucieka przed rzeczywistością w świat marzeń, w którym u boku zmarłej matki znajduje poczucie bezpieczeństwa. W życiu codziennym zamknięta w sobie dziewczynka narażona jest na humory ciotki, która wychowuje ją na starą modłę. Ciotka wini ojca, wysoko postawionego urzędnika wojskowego, za śmierć matki. Kiedy również on umiera, Ana zostaje sama w nieprzychylnym świecie dorosłych. Carlos Saura wciąż krytycznie ocenia swój kraj; nieustające spory z cenzurą doprowadzają w jego filmach do coraz bardziej wyrafinowanych i zaszyfrowanych form wyrazu. Alegoryczny w swej wymowie film "Nakarmić kruki" pokazuje skostniałe i chorobliwie prostacko-mieszczańskie społeczeństwo. Film uchodzi za jeden z najbardziej pesymistycznych utworów Saury. Na poły autobiograficzna historia Carlosa Saury (scenariusz i reżyseria) została opowiedziana z punktu widzenia 9. letniej hiszpańskiej dziewczynki Anny Torrent. Całkowicie różni się ona od dorosłych, którymi jest otoczona i ma odmienne widzenie świata. Na tej właśnie różnicy poglądów zbudowane jest napięcie filmu i jego intryga. Na uwagę zasługuje wybitna kreacja Geraldine Chaplin.