Jonen przeżywa kryzys wiary. W młodości grał w zespole punkowym, cenił sobie wolność i sceniczne ekscesy.
Teraz wiedzie bardzo ustabilizowane i monotonne życie: jest buddyjskim mnichem, ma żonę i pięcioletniego syna. Moment, w którym Jonen ma wygłosić motywacyjną pogadankę w jednej ze szkół, jest prawdziwym przełomem w jego życiu. Jonen uświadamia sobie, że muzyka zawsze była i będzie jego największą miłością i nigdy tak naprawdę nie chciał z niej zrezygnować. Przełożony Jonena dochodzi do wniosku, że ignorowanie problemu lub zabronienie mężczyźnie powrotu do pasji sprzed lat będzie miało skutek odwrotny do zamierzonego, pozwala mu więc na zagranie upragnionego koncertu. Społeczność małego miasteczka nie należy do najbardziej wyrozumiałych i progresywnych, przed Jonenem jest więc nie lada wyzwanie, (opis dystrybutora)