24 Hour Party People (2002)

reż: Michael Winterbottom

Film "o manchesterskiej scenie muzycznej, spiritus movens madchesteru – Tonym Wilsonie. Opowiadając o życiu Tony’ego Wilsona w „24 Hour Party People”, wychodzi daleko poza klasyczną narrację, poza paradygmat realistyczny, który dominuje w filmach biograficznych. [...] Opowiada o zjawisku stosunkowo słabo znanym w naszym kraju, konstytutywnym za to dla kultury brytyjskiej ostatnich trzech dekad XX wieku: zrodzonym z muzyki punk fenomenie madchester (zbitka nazwy miasta z przymiotnikiem mad – szalony). W „24 Hour Party People” (tytuł zapożyczony z piosenki Happy Mondays) muzyka nie tylko stanowi ważny składnik konstrukcji filmu, ale jest także tematyzowana – mało tego – podnoszona jest do rangi celu życiowego i jedynego sensu istnienia, [...] jako wyraz totalnego zatracenia i nihilizmu, wyzbytego już wszelkiej powagi i misji – wartości, których muzyka promowana przez Wilsona nie uznawała, wysuwając na pierwszy plan kakofonię, dysharmonię i estetykę brzydoty, lepiej oddające aurę współczesnej metropolii. [...] Winterbottom opowiada o tym wszystkim poprzez biografię ojca chrzestnego madchesteru, Tony’ego Wilsona, dziennikarza, właściciela wytwórni płytowej „Factory” i niesamowicie popularnego klubu „Hacienda”, do którego pielgrzymował wówczas cały klubowy świat. [...] Filmowy Wilson jest przewodnikiem po mieście i zmieniających się czasach. Film rozpoczyna koncert Sex Pistols w Manchesterze pod koniec lat siedemdziesiątych. (Wilson był pierwszą osobą, która zdecydowała się zaprosić tę kapelę do telewizji i tym samym przyczynił się do ekspansji punkowej rewolucji), kończy zaś zamknięcie „Haciendy” w 1997 roku. " ADAM KRUK, Nietypowa biografia muzyczna, Dwutygodnik, 16/2009